Tenacious D: The Pick of Destiny - recenzja

Czas się w końcu odezwać po niezwykle długiej przerwie spowodowanej wszystkim co tylko może przeszkodzić w pisaniu (lenistwo also included). Kampania wyborcza w pełni, politycy obrzucają się błotem, mięsem, gównem i wszystkim co mają pod ręką. Jak zwykle obiecują złote góry itd., itp. Ale ja nie o tym, o dziwo.

Dzisiejszą notką chcę pokrótce przybliżyć Wam film stworzony przez Jacka Black oraz Kyle Gassa, czyli tytułowy Tenacious D: The pick of destiny (Kostka przeznaczenia).

Zainteresowałem się tym filmem po obejrzeniu na youtube teledysku kapeli Tenacious D. Wtedy też doczytałem, że Jack Black (znany mi dotychczas z kilku filmów) okazał się współtwórcą i członkiem kapeli Tenacious D, oscylującej w (chyba) przez siebie stworzonym stylu comedy rock, czyli rockowego grania z jajcarskim zacięciem. Obaj panowie JB i Kyle Gass postanowili nakręcić film muzyczny. Efektem ich pracy jest właśnie Kostka przeznaczenia, czyli komediowy-rockowy-musical, z humorem, który można przyrównać do dokonań Kevina Smitha (Sprzedawcy, Dogma).

Sama fabuła filmu jest dość prosta i opowiada o dwóch początkujących rockowych zapaleńcach, którzy koniecznie chcą grać prawdziwego rocka. Samo spotkanie dwóch muzyków (doskonała przeróbka Bourree e-mol j. S. Bacha, która temu towarzyszy) nie jest łatwe i usłane różami. A droga do sławy jeszcze trudniejsza. Po dość długim dogrywaniu się do siebie i raczej nieudanych pomysłach chłopaki zauważają na plakatach gwiazd rocka jeden wspólny element: taką samą kostkę (tzw piórko, którym gra się na gitarze). Z kostką ta wiąże się pradawna legenda, a ona sama spoczywa w muzeum rocka. JB i KG postanawiają ją wykraść by stać się bogami rocka. Jednak na ich drodze do szczęścia staje wiele zaskakujących przeszkód.

Film doskonały dla wszystkich, którzy chcą zobaczyć musical inny niż wszystkie, lubią cięższą i ambitniejszą muzykę niż umcy-umcy, lubią abstrakcyjny humor no i Jacka Blacka. Jak dla mnie rewelacja.